Ba al dago modu hoberik blog bat idazten hasteko norbararen burua aurkeztuz, illuntasunetik loratzera pasatzea baino?
1992. urteko Otsailaren 20an jaio nitzen Asteasun, 2 urterekin Hernaniko Inmakulada ikastetxera hasi nintzen nire ikaskuntzari ateak zabaltzen, eta han ikasi nuen DBH bukatu arte, amaren lantokia zela eta Hernani gertuago geratzen baizitzaion.
DBH bukatu, eta Andoaingo Salesiar eskolara joan nitzen batxilerra egitera. Hau bukatu ondoren, nire bidea erizaintza egitea zela uste nuen, horregatik, auxiliar de enfermeria egin nuen.
Eta orain, benetan gustatzen zaidan arlo bati atea irekitzera noa: HAURREI ETA IRAKASKUNTZARI.
ORAIN HASTEN DA, NIRE BIDE BERRIA ETA ZU NERE BIDAI LAGUNA ZARA....
Buru ttiki honetan zenbat amets betetzeko, zenbat ilusio bizitzen segitzeko.. abentura griñak eraman ninduen hauek betetzeko lurralde hartara, beldurrak baztertu eta beti aurrera..jendearen irribar eta begiradak dira nere bidea argitzen duten bakarrak.
Barnean argi nuen ahaztezina izango zela bide hura, milla oztopo, milla sorpresa..askotan nahiz ta ametsak betetzea hain gertu eta errex ikusi, ban...ekien heltzerakoan haizeak itsitako eskuen behatz tartetik alde egiten duen moduan desagertuko zirela.
Ala ere munduaran amaiera konkistatzen ahalegindu nintzen, poliki eta pixkanaka nire ametsak betez joateko..
Nahiz eta askotan erori, beti dago irribarrea egunero jazteko arrazoirenbat gure inguruan..hori ikasi nuen..
Zenbat sufrita behar izanten den, ara irixteko..ametsak errealitate bihurtzeko.. nahiz eta askotan bakarra bete edo agian hau ere ez, denak betetzen saiatzeko bidea da lortzen dugun ikaskuntzarik polittena..eta aberatsgarriena!!
SAIA GAITEZEN, ABENTURA HAU HASTERA DOA OOORAIN!!
